Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επενδύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα επενδύσεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 9 Αυγούστου 2009

Πιστοποιημένοι ή όχι οι νέοι επενδυτικοί σύμβουλοι?

Έτος 2000: Ο τότε πρόεδρος της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, καθηγητής Δρ. Σ. Θωμαδάκης εισηγήθηκε και επέβαλε τον θεσμό της πιστοποίησης. Για να γίνει κάποιος πιστοποιημένος αναλυτής έπρεπε να είχε σπουδάσει οικονομικά, να είχε 3 χρόνια προϋπηρεσία και να έδινε κάποιες εξετάσεις. Για να παρέχει επενδυτικές συμβουλές, ή να είναι διαχειριστής χαρτοφυλακίου, έπρεπε να ήταν πτυχιούχος και να είχε παρόμοια προϋπηρεσία. Αυτά ως χτες.

Έτος 2009: Με την απόφαση 3/505-3/4/09 δεν απαιτείται πτυχίο για υποψήφιους επενδυτικούς συμβούλους που έχουν ήδη, απολυτήριο Λυκείου και εμπειρία επτά (7) τουλάχιστον ετών. Στο άρθρο 23 της απόφασης 4/505-3/4/09 ο κος Πιλάβιος όρισε ότι όλες οι πιστοποιήσεις στις τράπεζες, πλέον, παλιές και καινούργιες, θα είναι 7ετείς.


Το αν αυτή η αλλαγή θα κάνει καλό ή κακό στην αγορά και τους καταναλωτές μένει να διαπιστωθεί καθώς και οι υπέρμαχοι και οι κατήγοροι έχουν τα επιχειρήματα τους.

Αυτοί που βλέπουν με κακό μάτι το νέο μέτρο -συνήθως οι πτυχιούχοι επαγγελματίες του κλάδου- ισχυρίζονται ότι το νέο μέτρο θα φέρει πολλούς άσχετους στο χώρο των επενδύσεων και αυτό εκτός του ότι θα μειώσει την αξιοπιστία των υπάρχοντων επενδυτών, ενδεχομένως να αποτελέσει και απειλή για τους καταναλωτές οι οποίοι μην έχοντας καμία διαβεβαίωση ή πιστοποίηση στα χέρια τους, εμπιστεύονται τα χρήματα τους σχεδόν στην τύχη.

Επίσης εφόσον ακόμα και ένας απόφοιτος λυκείου θα μπορεί να γίνει επενδυτής, και δεν θα απαιτείται καμία προϋπόθεση, υπάρχει φόβος ότι θα επαναληφθεί το μοντέλο του '99 τότε που ίσχυε το "ό,τι δηλώσεις είσαι" και υπήρχαν τα κωμικοτραγικά φαινόμενα άνθρωποι με χαρτί πανεπιστημίου και βασικές οικονομικές γνώσεις να εμπιστεύονται τα χρήματα τους και την περιουσία μιας ζωής στα χέρια παπαγαλάκηδων και "επαγγλματιών" της μια βραδιάς.

Μάλιστα αυτή η καινούρια απόφαση εξόργισε τόσο πολύ τους επαγγελματίες του χρηματοοικονομικού χώρου που τόσο η ένωση Αναλυτών, όσο και δεκάδες επαγγελματίες άλλων ειδικοτήτων που έχουν ήδη πληροφορηθεί ετοιμάζουν κύμα ατομικών και συλλογικών προσφυγών κατά της απόφασης 4/505, πιθανόν εντός της εβδομάδος και πάντως πριν τα μέσα Αυγούστου που λήγει η προθεσμία προσφυγής.

Ωστόσο και η αντίθετη άποψη έχει επιχειρήματα. Αν κοιτάξει κανείς στην Αμερική, κάποιος μπορεί να διαχειριστεί 25 εκατομμύρια δολλάρια (φίλων ή σε fund) χωρίς καμία προϋπόθεση ή χαρτί πανεπιστημίου. Απλά γνωστοποιείς ότι το κάνεις στην εκεί επιτροπή.

Ακόμα αν απαιτείται πτυχίο για να γίνει κάποιος επενδυτής αυτομάτως το επάγγελμα αυτό γίνεται κλειστό με τα όποια μειονεκτήματα έχει μια κλειστή προστατευόμενη συντεχνία. Εξάλλου οι επενδυτικοί σύμβουλοι είναι σαν πωλητές έτοιμων επενδυτικών προϊόντων που "κατασκευάζονται" στις επενδυτικές εταιρίες. Τα προϊόντα σχεδιάζουν μαθηματικοί και οικονομολόγοι, ολοι PhD. Οι απόφοιτοι πανεπιστημίου ούτε ξέρουν, ούτε ασχολήθηκαν στο πανεπιστήμιο με στοχαστική ανάλυση, μοντελοποίηση-προσομοίωση αγορών, ρίσκα και συναφή. Δεν διαφέρουν δηλαδή σε πολλά από έναν άσχετο ή όπως το έθεσε κάποιος: από πότε ο πωλητής ενός αυτοκινήτου πρέπει να ξέρει θερμοδυναμική καυσίμων για να πουλήσει αυτοκίνητα;

Αν λοιπόν κάποιος (ας έχει τελειώσει Λύκειο) μπορεί με 7 χρόνια εμπειρίας να πιστοποιηθεί, τότε η αγορά των αναλυτών ανοίγει. Δέχεται περισσότερους υποψήφιους και ο ανταγωνισμός αυξάνει.

Το ίδιο σκεπτικό, με λίγο διαφορετικό τρόπο: αφού το Σύνταγμα της Ελλάδος επιτρέπει την ελευθερία της άποψης, οποιοσδήποτε, ακόμα και ο μανάβης στην λαϊκή, μπορεί να εκφράσει άποψη και να την αιτιολογήσει για την χρηματιστηριακή αγορά και να ασχοληθεί και επαγγελμετικά με αυτό αν το επιθυμεί. Το αν εγώ τον ακολουθήσω, είναι καθαρά δικό μου θέμα και δική μου ευθύνη και στα κέρδη και στις ζημιές. Δεν είναι οι άνθρωποι, άβουλα όντα, ανεγκέφαλα, για να ενεργούν ότι τους λένε οι χρηματιστές και αναλυτές, χωρίς να το επεξεργαστούν οι ίδιοι. Ας αφήσουμε λοιπόν την αγορά να κρίνει πιοι κάνουν για αναλυτές και το κράτος, το μόνο που πρέπει να παρεμβαίνει, είναι στις παρανομίες για να μην συμβαίνουν ή αν συμβαίνουν, να τιμωρούνται αυστηρά.

Εδώ μέχρι και νομπελίστες έχουν εμπλακεί σε μεγάλες οικονομικές αποτυχίες όπως την περίπτωση LTCM, για να μην αναφερθούμε στις καταστροφές σε παγκόσμιο επίπεδο που έχουν γίνει απο 'αναλύσεις' κατόχων PhD/DBA/MBA/MSc κλπ. Ο χειρότερος στην Lehman/Bear/Merrill είχε μεταπτυχιακό απο κορυφαίο ίδρυμα.

Εκτός αυτού, τέσσερις επενδυτές με τα καλύτερα επενδυτικά ιστορικά δεν είχαν κύριες σπουδές στα οικονομικά. O Walter Schloss δεν πήγε ποτέ στο κολέγιο, το βασικό πτυχίο του William Ruane ήταν ηλεκτρολόγος μηχανικός (έκανε αργότερα σπουδές και στα οικονομικά), o Charlie Munger δικηγόρος και ο Tom Knapp χημικός.

Η δική μου άποψη είναι ότι το επάγγελμα του επενδυτή θα πρέπει να απαιτεί πιστοποίηση. Η αλήθεια είναι ότι κανένας δεν μπορεί να προβλέψει 100% πως θα εξελιχθεί μια επένδυση, όταν όμως διαχειρίζεσαι μεγάλα χρηματικά ποσά που μάλιστα δεν είναι δικά σου, πρέπει να έχεις πιστοποιήσει ότι διαθέτεις τουλάχιστον κάποιες τυπικές γνώσεις και δεν είναι τελείως στον άερα εκείνοι που θα σε εμπιστευθούν.

Σίγουρα έχουν κάνει λάθη άνθρωποι με PhD όμως σε ποιον επαγγελματικό κλάδο δεν γίνονται? Στον ιατρικό, στον κατασκευαστικό, στον κλάδο της πληροφορικής, παντού άνθρωποι με πτυχία και επιβλητικούς τίτλους μπορεί να μην καταφέρουν να ανταποκριθούν στις "πιστοποιήσεις". Δεν σημαίνει αυτό ότι θα πρέπει όλοι να είναι ό,τι δηλώσουν χωρίς έλεγχο.

Ακόμα και οι πιο φιλελεύθεροι που ισχυρίζονται ότι πρέπει να αφήνεται στην ευχέρεια του καθενός να επιλέγει τον άνθρωπο που θα εμπιστευθεί τα λεφτά του, αν και εκ πρώτης άποψης φαίνονται σωστοί, αρκεί να υπενθυμίσω από ποιον αναζητούσαν όλοι ευθύνες για την κατάρρευση του '99. Πόσο υποκριτικό και εριστικό θα φαινόταν να άκουγαν όλοι εκείνοι που έχασαν τα λεφτά τους "ας πρόσεχες ποιον εμπιστευόσουν"?

Πέμπτη 16 Ιουλίου 2009

Angel Investors

Ένας τρόπος για να εξασφαλίσετε χρηματοδότηση για την επιχείρηση σας είναι να βρείτε και να χρησιμοποιήσετε έναν Angel Investor. Οι Angel investors είναι ιδιώτες που επενδύουν σε μια επιχείρηση που θα τους προσφέρει υψηλότερες αποδόσεις από μια παραδοσιακή επένδυση. Πολλοί είναι επιτυχημένοι επιχειρηματίες που θέλουν να βοηθήσουν νέους να ξεκινήσουν και να υλοποιήσουν τις δικές τους ιδέες.

Σήμερα οι "Άγγελοι" προσφέρουν επαγγελματισμό, πείρα και επαφές εκτός από χρήματα και συμπληρώνουν το κενό που υπάρχει μεταξύ της αυτοχρηματοδότησης ή της οικονομικής βοήθειας από συγγενείς/φίλους που προσφέρουν ένα αρχικό κεφάλαιο και του σημείου που ένα πολύ μεγαλύτερο κεφάλαιο απαιτείται για την συνέχιση της λειτουργίας της επιχείρησης.

Οι επενδύσεις που κάνουν εμπεριέχουν υψηλό κίνδυνο και γι' αυτό το λόγο απαιτούν υψηλές αποδόσεις. Επειδή η επένδυση σε μια νεοσυστηθείσα επιχείρηση μπορεί να χαθεί τελείως σε περίπτωση που αυτή αποτύχει, οι επαγγελματίες επενδυτές αναζητούν επενδύσεις που ενδεχομένως να αποδώσουν τουλάχιστον 10 ή περισσότερες φορές το αρχικά επενδυμένο κεφάλαιο μέσα σε πέντε χρόνια, με δυνατότητα εξόδου από την επένδυση αν αυτή αποτύχει. Αν συνυπολογιστεί όμως η χασούρα από τις αποτυχημένες επιχειρήσεις και τα "φυλακισμένα" κεφάλαια που χρειάζονται ακόμα και οι επιτυχημένες, τότε η πραγματική απόδοση ενός Angel Investor πέφτει στο 20%-30%.

Παρόλο που η απαίτηση για υψηλές αποδόσεις των επενδυτών αυτών κάνουν "ακριβή" αυτού του είδους την χρηματοδότηση, φτηνότερες πηγές χρηματοδότησης όπως οι τράπεζες συνήθως δεν είναι διαθέσιμες για τους καινούριους επιχειρηματίες που είναι είτε πολύ μικροί σε μέγεθος, είτε πολύ νέοι για να πληρούν τα απαραίτητα κριτήρια ώστε να λάβουν κάποιο παραδοσιακό-επίσημο δάνειο.

Επειδή οι Angel Investors είναι άνθρωποι με διαφορετικές προσωπικότητες και χαρακτήρα -όπως όλοι μας άλλωστε-, καθένας έχει τα δικά του κριτήρια για να κρίνει που θα επενδύσει, αλλά σχεδόν όλοι θέλουν να έχουν θέση στη διοίκηση και γνώμη για τις αποφάσεις που πρέπει να παρθούν. Επίσης θέλουν να έχουν συνεχή επικοινωνία με τους ιδιοκτήτες αν και για μερικούς αυτό μεταφράζεται σε τετράμηνες εκθέσεις ενώ για άλλους ως εβδομαδιαία ενημέρωση. Οι απαιτούμενες αποδόσεις επίσης διαφέρουν από 30% έως 500% μέσα σε πέντε χρόνια. Άλλοι απλά θέλουν συμμετοχή στην νεοϊδρυθείσα επιχείρηση ή προνομιούχες μετοχές.

Μερικά ενδιαφέροντα στατιστικά στοιχεία που βρήκα από το Πανεπιστήμιο του New Hampshire:

* Ο μέσος Angel Investor είναι 47 χρόνων με ετήσιο εισόδημα 130.000 ευρώ και περιουσία αξίας 1.000.000, έχει πανεπιστημιακή μόρφωση, είναι αυτοαπασχολούμενος και επενδύει κατά μέσο όρο 50.000 ευρώ.

* Εννιά στους 10 επενδυτές παρέχουν προσωπικά συμβόλαια ή μπαίνουν εγγυητές για τις επιχειρήσεις που χρηματοδοτούν. Αυτό αυξάνει το κεφάλαιο της επιχείρησης κατά περίπου 60%

* Αν και είναι μεγαλύτεροι με μεγαλύτερα εισοδήματα και ανώτατη μόρφωση από τον μέσο πολίτη, δεν είναι όλοι εκατομμυριούχοι. Απλά διαθέτουν ιδιαίτερα ηγετικά χαρακτηριστικά, ριψοκίνδυνο χαρακτήρα και προτίμηση στις προσωπικές επενδύσεις.


* Οκτώ στους 10 επενδυτές, χρηματοδοτούν επιχειρήσεις που βρίσκονται στο στενό φιλικό ή επαγγελματικό τους περιβάλλον και γενικά εμπιστεύονται κυρίως άτομα που έρχονται με συστάσεις.

* Περιμένουν μια μέση απόδοση 30% όταν ξεκινάει η επένδυση και πιστεύουν ότι το 1/3 των επενδύσεων τους θα απωλέσει ολόκληρο το κεφάλαιο μέχρι τον δεύτερο χρόνο.

* Κάνουν δεκτές 3 στις 10 συμφωνίες που εξετάζουν. Η πιο συχνή αιτία που απορρίπτουν μια συμφωνία είναι η μικρή πιθανότητα μεγένθυνσης της επιχείρησης, η υπεραισιόδοξες προβλέψεις για κέρδη, η έλλειψη ηγετικού ταλέντου από την διοίκηση ή η έλλειψη παρεχόμενων πληροφοριών από τον επιχειρηματία που θα χρηματοδοτήσουν.

* Δεν υπάρχει έλλειψη ανεπίσημων χρηματοδοτών. Οι περισσότεροι επιχειρηματίες θα επένδυαν 35% περισσότερα κεφάλαια αν υπήρχαν διαθέσιμες και κατάλληλες ευκαιρίες.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2009

Ποιοι είναι οι σορτάκηδες

To short selling (ή σορτάρισμα, όπως λέγεται στη χρηματιστηριακή αργκό) είναι ο δανεισμός μετοχών, η άμεση πώληση και η αγορά των τίτλων σε επόμενη χρονική φάση, όταν θα έχει μειωθεί η τιμή, προκειμένου να διασφαλιστούν τα κέρδη.

Αυτός ο όρος χρησιμοποιείται για να περιγράψει ανθρώπους που παίζουν στο χρηματιστήριο και προσπαθούν να βγάλουν χρήματα όταν όλοι οι άλλοι χάνουν. Δηλαδή ποντάρουν στην πτώση της τιμής μιας μετοχής για να κερδίσουν. Πάμε αναλυτικά να δούμε πως γίνεται αυτό:

Στο χρηματιστήριο όσοι έχουν στην κατοχή τους μετοχές μπορούν, εφόσον δεν σκοπεύουν να τις πουλήσουν σύντομα, να τις δανείσουν για κάποιο χρονικό διάστημα στην ΕΤΕΣΕΠ (Εταιρία Εκκαθάρισης Συναλλαγών επι Παραγώγων) έναντι κάποιας αμοιβής, κάτι δηλαδή σαν τόκο. Η ΕΤΕΣΕΠ με την σειρά της συγκεντρώνει αυτές τις μετοχές και τις διαθέτει έναντι κάποιου ημερήσιου τόκου σε επενδυτές που τις χρειάζονται.

Τα πλεονεκτήματα του δανεισμού μετοχών στην ΕΤΕΣΕΠ είναι πολλά. Ο επενδυτής εισπράττει κανονικά τα μερίσματα, αφού οι μετοχές παραμένουν στην κατοχή του, και ταυτόχρονα καρπώνεται ένα επιπλέον έσοδο το οποίο μακροπρόθεσμα είναι υπολογίσιμο. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει ζήτηση για τις διαθέσιμες μετοχές, ο δανειστής δεν εισπράττει κάποιο έσοδο, ωστόσο δεν χάνει και τίποτα. Στελέχη του Χρηματιστηρίου Παραγώγων τονίζουν ότι ο δανεισμός μετοχών στην ΕΤΕΣΕΠ είναι το μοναδικό παράγωγο προϊόν που μπορεί να αποφέρει έσοδα στον επενδυτή χωρίς κανέναν απολύτως κίνδυνο.

Μέσω αυτής της διαδικασίας ακόμα κι ένας επενδυτής που δεν θέλει να μπλέξει με παράγωγα προϊόντα μπορεί να ωφεληθεί όταν πέσει η τιμή μιας μετοχής.

Για παράδειγμα, έστω ότι γνωρίζετε ή υποψιάζεστε ότι η μετοχή της Εθνικής από 20€ που είναι σήμερα, θα πέσει την επόμενη εβδομάδα στα 15€. Αν έχετε μετοχές στην Εθνική προφανώς και θα τις πουλούσατε απλά για να μην έχετε χασούρα. Μέσω του δανεισμού μετοχών όμως μπορείτε να βγάλετε ακόμα και κέρδος. Αρκεί να πάρετε θέση short στην μετοχή. Μέσω της ΕΤΕΣΕΠ δανείζεστε 1.000 μετοχές και τις πουλάτε στο Χρηματιστήριο εισπράττοντας 20.000€. Μετά από μια βδομάδα η τιμή αν όντως πέσει στα 15€ αγοράζετε πίσω τις 1.000 μετοχές πληρώνοντας τώρα 15.000€ για να τις επιστρέψετε, αφαιρείτε και την προμήθεια που πρέπει να καταβάλλετε στην ΕΣΕΤΕΠ και τα υπόλοιπα από τα 5.000€ μένουν στην τσέπη σας.

Βέβαια αν από την άλλη βγείτε λάθος στις προβλέψεις σας και η μετοχή της Εθνικής ανέβει θα αναγκαστείτε και να αγοράσετε ακριβότερα τις μετοχές για να τις επιστρέψετε και να καταβάλλετε την προμήθεια, οπότε θα μεγαλώσουν οι απώλειες σας.

Παρόλο που όλοι ανεξαιρέτως οι επενδυτές μπορούν να δανείσουν μετοχές, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, συνήθως το κάνουν θεσμικοί επενδυτές, οι οποίοι διακρατούν μετοχές για μεγάλο χρονικό διάστημα και συνεπώς μπορούν να εξασφαλίσουν επιπλέον έσοδο για τους μεριδιούχους τους χωρίς κίνδυνο.

Σίγουρα όμως το σορτάρισμα δεν απευθύνεται σε ερασιτέχνες που ασχολούνται τελείως περιστασιακά με το "επάγγελμα" καθώς οι απώλειες που μπορούν να υποστούν είναι μεγάλες σε σύντομο χρονικό διάστημα. Κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί κέρδη με αυτό τον τρόπο και φυσικά όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο θα έχει τους λόγους του..

Σημείωση: Στο παραπάνω κείμενο δεν κάνω επίτηδες καθόλου αναφορά σε stock repos, reverse stock repos, τιμές εκκαθάρισης, τιμές συμβολαίων γιατί δεν ήθελα να γράψω κάποιο εγχειρίδιο για το πως γίνεται το σορτάρισμα. Σκοπός είναι να περιγράψω με λίγα λόγια τον τρόπο που μπορεί να κερδίσει κάποιος ακόμα και όταν το χρηματιστήριο πέφτει.

Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2009

"Ανατομία" της πιστωτικής κρίσης

Στην "καρδιά" της διεθνούς κρίσης βρίσκεται το ιδιόρρυθμο χρηματοπιστωτικό προϊόν γνωστό ως συμβόλαια αντιστάθμισης πιστωτικού κινδύνου (credit default swaps-CDS). Όντας το αγαπημένο προϊόν των κερδοσκόπων και των hedge funds (που κατάφεραν να κρατηθούν μακριά από το μικροσκόπιο των εποπτικών αρχών για πολλά χρόνια μέχρι την κρίση) η αγορά CDS γνώρισε φρενήρη ανάπτυξη την τελευταία δεκαετία, φθάνοντας σε αξία πάνω από $62 τρισ. στα τέλη του 2007. Ωστόσο κατακρημνίστηκε τον Ιανουάριο στα $28 τρισ, απειλώντας με νέο "τσουνάμι" τις πιστωτικές αγορές.

Στο γράφημα παρουσιάζεται η σταδιακή εξέλιξη της αγοράς πιστωτικών παραγώγων που οδήγησε τελικά στην κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού κλάδου των ΗΠΑ, "γεννώντας" δυσθεώρατες ζημιές σε πάλαι ποτέ τραπεζικούς "γίγαντες" και οδηγώντας σταδιακά, αλλά σταθερά την αμερικανική οικονομία σε ύφεση.

Image Hosted by ImageShack.us

Πηγή: http://www.capital.gr/news.asp?id=679097





Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2008

Αγοράστε μετοχές όπως ο Warren Buffett

Στην επιλογή 49 μετοχών κατέληξε η S&P, ακολουθώντας τα επενδυτικά κριτήρια του Αμερικανού μεγαλοεπενδυτή.

Ο Warren Buffett έχει τη φήμη ενός από τους πλέον επιτυχημένους επενδυτές αξίας όλων των εποχών. Η εταιρεία συμμετοχών του Berkshire Hathaway (BRKA) διατηρεί ποσοστά σε ευρύ φάσμα κλάδων, όπως οι ασφάλειες, οι εκδόσεις, το λιανικό εμπόριο και η μεταποίηση, ενώ παράλληλα διαθέτει πάνω από 28 δισ. δολάρια σε ρευστά διαθέσιμα και περίπου 102 δισ. δολάρια σε τίτλους.

Όμως, όπως και διάφοροι άλλοι στον κλάδο των υπηρεσιών, η Berkshire Hathaway έχει βρεθεί αντιμέτωπη με δύσκολους καιρούς. Από τα μεγέθη β’ τριμήνου, που δημοσιοποιήθηκαν στα μέσα Αυγούστου, τα κέρδη είχαν υποχωρήσει 7,5% σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο, μεταξύ άλλων και λόγω της βελτίωσης μόλις 2,6% στα έσοδα από επενδύσεις. Στο πλαίσιο της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων, ο Buffett αποκάλυψε πως είχε αποκτήσει –μέσω της Berkshire- ποσοστό στην NRG (NRG), ενώ αυξήσει τη συμμετοχή του στη Sanofi-Aventis (SNY) και την Ingersoll-Rand (IR).

Ωστόσο, πώς επιλέγει ο Buffett που θα επενδύσει; Ποιος είναι δηλαδή ο «"ρόπος του Warren"; Από τα κατά καιρούς δημόσια σχόλια του και τις ετήσιες επιστολές στους μετόχους, συνάγεται πως τα πράγματα για τον Buffett είναι πολύ απλά: Ο ίδιος αρκείται στο να δηλώνει πως "αγοράζει διαθέσιμες μετοχές και σε λογική τιμή".

Στην πραγματικότητα, ομώς, ο Buffett χρησιμοποιεί εξειδικευμένες μεθόδους για να καθορίσει ποιες εταιρείες θα πρέπει να ανήκουν στο χαρτοφυλάκιο του. Συγκεκριμένα, τα κριτήρια βάσει των οποίων κάνει τις επιλογές του είναι τα ακόλουθα:

• Ελεύθερες ταμειακές ροές (BusinessWeek.com) της τάξης των 250 εκατ. δολαρίων.
• Περιθώριο καθαρού κέρδους (BusinessWeek.com) τουλάχιστον 15%.
• Απόδοση ιδίων κεφαλαίων (BusinessWeek.com) άνω του 15% για κάθε ένα από τα προηγούμενα τρία χρόνια, αλλά και για το πλέον πρόσφατο τρίμηνο.
• Παρακρατούμενα κέρδη (BusinessWeek.com) αξίας ενός δολαρίου που έχουν δημιουργήσει αξία για τους μετόχους τουλάχιστον ενός δολαρίου για τους μετόχους τα τελευταία πέντε χρόνια.
• Άπλετη ρευστότητα. Μόνο μετοχές με κεφαλαιοποίηση (BusinessWeek.com) τουλάχιστον 500 εκατ. δολαρίων.

Ωστόσο, η Standard & Poor’s πρόσθεσε ένα ακόμα κριτήριο, για να αποκλείσει τις υπερτιμημένες μετοχές. Οι υπερτιμημένες μετοχές εντοπίζονται, αν συγκρίνει κανείς την τωρινή τιμή με τις προεξοφλούμενες ταμειακές ροές (DCF) (BusinessWeek.com).

Τελικά, βάσει των ως άνω κριτηρίων, προέκυψαν 49 μετοχές (BusinessWeek.com, 5/9/08).

Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως δεν πρόκειται για μετοχές που έχει αποκτήσει ή σκοπεύει να αποκτήσει στην πραγματικότητα ο Buffett. Είναι δε σημαντικό να σημειωθεί πως πολλές από τις πρόσφατες χρεώσεις των μεγάλων χρηματοοικονομικών ομίλων είχαν μηδαμινή επίδραση στις ταμειακές ροές.

Ο Howard Silverblatt είναι αναλυτής της Standard & Poor΄s στον κλάδο υπηρεσιών δεικτών. Επιπροσθέτως, είναι υπεύθυνος για την ανάλυση των αμερικανικών δεικτών, συμπεριλαμβανομένου του πλέον αναγνωρισμένου S&P 500.

Αρθρογράφος: Howard Silverblatt

Τρίτη 5 Αυγούστου 2008

Το αμυντικό "οπλοστάσιο" των επενδυτών

Ιδού δέκα τρόποι για να οχυρώσετε το χαρτοφυλάκιο σας από περαιτέρω "τραύματα", λόγω της συνεχιζόμενης χρηματοπιστωτικής κρίσης, με την αμυντική "πανοπλία" σας να επιτρέπει μικρές αντεπιθέσεις, όσο βέβαια το επιτρέπουν οι συνθήκες.

Τα πάγια των επενδυτών βρίσκονται υπό αδιάκοπη πολιορκία.

Από την αρχή του έτους έως σήμερα, οι μετοχές που απαρτίζουν τον ευρύτερο δείκτη S&P 500 έχουν καταγράψει απώλειες στη κεφαλαιοποίηση τους τουλάχιστον 2 τρισ. δολαρίων, ο δείκτης των blue-chip, Dow Jones, μπαινοβγαίνει στην περιοχή του bear market, καθώς έχει βρεθεί να χάνει περίπου 20% από το υψηλό του Οκτωβρίου του 2007, ενώ έχει διπλασιαστεί το ποσοστό αθέτησης των εταιρικών ομολόγων. Επιπροσθέτως, οι τιμές κατοικίας στις 10 μεγαλύτερες πόλεις των ΗΠΑ υποχωρούν 16% στη διάρκεια του τελευταίου έτους, σύμφωνα με το δείκτη S&P/Case-Shiller Μαΐου. Οι επενδυτές αναγκάσθηκαν να παρακολουθούν τις αποταμιεύσεις τους για τα "χρυσά" χρόνια της σύνταξης ή για τα δίδακτρα των κολεγίων των παιδιών τους σιγά-σιγά να εξανεμίζονται.

Ορισμένοι ειδικοί συστήνουν στους επενδυτές να μην προβούν σε σημαντικές επενδυτικές κινήσεις, αμέσως μετά από σημαντική υποχώρηση των αγορών. Ωστόσο, υπάρχουν τρόποι για αποφύγουν τα "χτυπήματα" που θα επιφέρει στο χαρτοφυλάκιο τους ενδεχόμενη ύφεση στην αμερικανική οικονομία, ενώ δεν αποκλείεται να καταφέρουν και να "αντεπιτεθούν". Για όσους δεν έχουν "γερό στομάχι", η καλύτερη δυνατή επιλογή είναι η διακράτηση μετρητών ή τα αμερικανικά κρατικά ομόλογα, καθώς λογαριασμός καταθέσεων σε τράπεζα με απόδοση 2% έχει αποδειχθεί περισσότερο προσοδοφόρος από τον S&P 500. Όσο για τους επενδυτές με "ατσάλινα νεύρα" και διάθεση για ανάληψη κινδύνου, η τοποθέτηση χρημάτων σε funds που προτιμούν θέσεις "short" έναντι βασικών χρηματιστηριακών δεικτών ή ακόμα και η απόκτηση ορισμένων τύπων εταιρικών ομολογιών, μπορεί ακόμα να περιορίσει τις απώλειες.

Πως μπορούν οι επενδυτές να "παίξουν" αμυντικό παιχνίδι; Σε γενικές γραμμές, η κύρια στρατηγική θα ήταν η διαφοροποίηση. Βέβαια, οι επενδυτές θα πρέπει να ακολουθούν την εν λόγω πρακτική είτε οι καιροί είναι καλοί είτε κακοί. Έχοντας ψάξει λίγο καλύτερα στον επενδυτικό "χρυσό οδηγό" αμυντικών παιχνιδιών, σας παρουσιάζουμε δέκα "όπλα" –κλιμακούμενης "δυσκολίας"-, τα οποία συνιστούν χρηματοοικονομικοί σύμβουλοι και ποικίλουν από την 100% ασφαλή διακράτηση μετρητών έως και επενδυτικά οχήματα με ελαφρώς περισσότερο ρίσκο, που δεν απομακρύνονται, ωστόσο, πολύ από ασφαλή "λιμάνια", όπως τα τραπεζικά ομόλογα.

1. Μετρητά

Σίγουρα δεν πρόκειται για την πλέον ενθουσιώδη επιλογή, αλλά για όσους έχουν τρομάξει από την απρόβλεπτη χρηματιστηριακή πορεία, η επένδυση σε μετρητά αποτελεί καλή αμυντική κίνηση. Οι τράπεζες προσφέρουν λογαριασμούς-προϊόντα της χρηματαγοράς, για να προσελκύσουν νέες καταθέσεις. Λογαριασμοί αυτού του είδους, έως και 100.000 δολαρίων, ασφαλίζονται από την FDIC και είθισται να χαρακτηρίζονται από απόδοση της τάξης του 2%-4% ετησίως. Αν και με χαμηλότερη ρευστότητα, τα πιστοποιητικά καταθέσεων αποτελούν εναλλακτική στη διακράτηση μετρητών, ενώ φέρουν υψηλότερη απόδοση. Αν αναλογιστεί κανείς πως επένδυση 1 δολαρίου στον S&P 500 τον Ιανουάριο του 2000 έχει αξία σήμερα 87 cents, η διακράτηση μετρητών δεν είναι αναγκαστικά κακή επιλογή. "Ο κόσμος είθισται να αγνοεί επιδεικτικά τα μετρητά" σχολιάζει ο Rich Bernstein, υπεύθυνος επενδυτικής στρατηγικής της Merrill Lynch (MER). Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας πως "τουλάχιστον όμως αποδίδουν".

2. Ομόλογα αμερικανικού Δημοσίου

Σίγουρα, οι αποδόσεις στα ομόλογα αμερικανικού Δημοσίου δεν είναι ό,τι πιο ελκυστικό υπάρχει, ωστόσο είναι σταθερά. Στις 29 Ιουλίου, τα δεκαετή κρατικά ομόλογα εμφάνισαν απόδοση 4,04%, ενώ στα 30ετή ομόλογα διαμορφώθηκε στο 4,62%. Το πρόβλημα με αυτές τις επενδύσεις είναι πως οι αποδόσεις είναι αυτόματες και δεν μπορούν να υπερβούν πάντα τον πληθωρισμό. Παραδείγματος χάριν, η απόδοση στο διετές ομόλογο εμφάνισε απόδοση 2,62% σε ετήσια βάση. Το ποσοστό αυτό είναι σημαντικά χαμηλότερο από το μέσο ετήσιο πληθωρισμό 5%, σύμφωνα με τα στοιχεία του δείκτη τιμών καταναλωτή Ιουνίου. Επομένως, "εάν αγοράσει κάποιος ομόλογο με απόδοση 5% και μέσο ετήσιο πληθωρισμό 6% στη διάρκεια των επόμενων 10 ετών, τότε ο "επενδυτής έχει πάρει λαθεμένη απόφαση", δήλωσε ο Jonathan Bergman, υπεύθυνος επενδυτικής στρατηγικής στην Palisades Hudson Asset Management.

3. Κρατικά ομόλογα προστατευμένα από τον πληθωρισμό (TIPS)

Για αυτό κιόλας το υπουργείο Οικονομίας προσφέρει ομόλογα που συνυπολογίζουν τον παράγοντα πληθωρισμό. Τα TIPS είναι ομόλογα σταθερού επιτοκίου, στα οποία το αρχικό κεφάλαιο μεγαλώνει (ή συρρικνώνεται) με τον ίδιο ακριβώς ρυθμό με τον πληθωρισμό. Στην τελευταία δημοπρασία TIPS, ένα 20ετές ομόλογο ωρίμανσης Ιουλίου 2028 εμφάνισε απόδοση 2,21%. "Τα TIPS ίσως να είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης" για επενδυτές που έχουν αμυντικό προσανατολισμό και ανησυχούν για τον "καλπασμό" στον πληθωρισμό, σχολίασε ο Hank Hanau, πρόεδρος της εταιρείας συμβούλων HFH Planning.

Οι τίτλοι δίνουν πίσω στους επενδυτές το επιτόκιο τους δύο φορές το χρόνο, ενώ το αρχικό κεφάλαιο προσαρμόζεται κάθε φορά για να αντανακλά τις αλλαγές στο δείκτη τιμών καταναλωτή. Για παράδειγμα, ένα χρεόγραφο αξίας 100 δολαρίων με απόδοση 2,5% θα μετατραπεί σε τίτλο αξίας 105 δολαρίων με την ίδια απόδοση, αν ο ετήσιος πληθωρισμός είναι 5%.

Βέβαια, ούτε τα TIPS είναι πανάκεια, προειδοποιεί ο Hanau. Τα TIPS αντιστοιχούν στο δείκτη τιμών καταναλωτή, μέθοδο υπολογισμού του πληθωρισμού που πολλοί θεωρούν πως υποτιμά τη σημασία της αύξησης του κόστους των καυσίμων και των τροφίμων, των δύο βασικών παραγόντων που βρίσκονται πίσω από την τρέχουσα εκτίναξη του πληθωρισμού. Πρόσφατα η Morgan Stanley (MS) ανέφερε σε πελάτες της πως τα TIPS δεν αντιδρούν στον πληθωρισμό εξίσου καλά με τα συμβόλαια παραγώγων που είναι προσδεμένα με τις πληθωριστικές προσδοκίες, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του Bloomberg.

4. Ξένα κυβερνητικά ομόλογα

Η αγορά ομολόγων που εκδίδουν βασικές εκβιομηχανισμένες χώρες, όπως η Γερμανία και η Ιαπωνία, είναι ένας άλλος ασφαλής τρόπος για να αξιοποιήσει κάποιος τα αμερικανικά επιτόκια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού είναι η απόκτηση διετούς γερμανικού κρατικού ομολόγου με απόδοση 4,32%, ήτοι 170 μονάδες βάσης πάνω από την αμερικανική εναλλακτική λύση. Πάντως, ο Bernstein της Merrill Lynch συνιστά στους επενδυτές να προτιμούν χώρες του G7. Διότι ο κίνδυνος κατάρρευσης της κυβέρνησης στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι υψηλότερος, λόγω των έντονων επιτοκιακών διακυμάνσεων, της αύξησης του πληθωρισμού και της περιορισμένης πρόσβασης σε κεφάλαια. "Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ των αναπτυγμένων και των αναδυόμενων οικονομιών. Η θεμελιώδης διαφορά είναι η ποιότητα" εξηγεί ο Bernstein. Οι επενδυτές μπορούν να αγοράζουν μεμονωμένα ομόλογα είτε μέσω χρηματιστηριακής είτε μέσω αμοιβαίων κεφαλαίων, όπως το T. Rowe Price International Bond Fund (RPIBX), που αφορά επενδύσεις σε ομόλογα εξωτερικού υψηλής ποιότητας.

5. Ομόλογα μικρότερης ωρίμανσης

Οι επενδυτές που θέλουν να ενισχύσουν τον αμυντικό χαρακτήρα του χαρτοφυλακίου τους δεν είναι αναγκασμένοι να αλλάξουν την αναλογία μετοχών και ομολόγων σε αυτό. Αντ΄αυτού, μπορούν να δώσουν έμφαση σε ομόλογα ταχύτερης ωρίμανσης, όπου το ρίσκο είναι ακόμα πιο χαμηλό. "Εάν αρχικά είχατε ομόλογα 7ετούς-10ετούς ωρίμανσης και πλέον στραφείτε σε τίτλους 1ετούς-5ετούς ωρίμανσης, τότε αφαιρείτε σημαντική δόση κινδύνου από το χαρτοφυλάκιο σας", υπογραμμίζει ο Gregg Fisher, πρόεδρος και υπεύθυνος επενδυτικής στρατηγικής στην Gerstein Fisher. Ο ίδιος συνεχίζει λέγοντας πως παράλληλα "με αυτόν τον τρόπο δεν έχετε μειώσει την έκθεση σας σε μετοχές". Ως αποτέλεσμα αυτού, οι επενδυτές δεν επιβαρύνονται με φόρους για κεφαλαιακά κέρδη από την πώληση μετοχών.

6. Options

Και έπειτα υπάρχει η "πατροπαράδοτη" προσέγγιση για τη διασφάλιση των μετοχών: τα options. Οι επενδυτές με θέσεις "long" μπορούν να βάλουν όριο σε ενδεχόμενες απώλειες με το να αποκτήσουν put options, στα οποία αυξάνει η τιμή, εάν η αξία των μετοχών υποχωρήσει. Λόγου χάρη, στις 29 Ιουλίου, οι κοινές μετοχές της Apple (AAPL) διαπραγματεύονταν στα 157,08 δολάρια. Η ζητούμενη τιμή για put option Σεπτεμβρίου 2008 με προκαθορισμένη τιμή τα 140 δολάρια ήταν 20,80 δολάρια, γεγονός που πρακτικά σημαίνει πως, αν η τιμή της μετοχής υποχωρούσε κάτω από τα 140 δολάρια, ο επενδυτής θα μπορέσει να αντισταθμίσει τις απώλειες εξασκώντας το option. Ωστόσο, η εν λόγω μέθοδος είναι δαπανηρή. "Στην πραγματικότητα καταλήγεις να απαρνείσαι τις αποδόσεις με το να καταφύγεις σε τέτοιες ασφαλιστικές δικλείδες. Ωστόσο, για να μη χάσετε τον ύπνο σας ας σημειώσουμε πως είναι μία λύση που χρήζει σκέψης και προσοχής", υπογραμμίζει ο Fisher.

Σε αυτήν την περίπτωση, η καλύτερη στρατηγική –σύμφωνα με το διαχειριστή hedge fund από τη Φλόριντα, Michael Levas,- είναι η πώληση δικαιωμάτων προαίρεσης (covered calls). Με αυτό το χρηματοοικονομικό εργαλείο, οι επενδυτές συμφωνούν να πουλήσουν τις μετοχές που κατέχουν, εάν η αξία της μετοχής υπερβεί μία μελλοντική τιμή, ωστόσο αν η αξία της μετοχής υποχωρήσει και το option λήξει δίχως να ασκηθεί, τότε ο επενδυτής κρατά το τίμημα του δικαιώματος (option premium). Με παράδειγμα και πάλι την Apple, ένας επενδυτής με μετοχές της εταιρείας θα μπορούσε να πουλήσει ένα call του Σεπτεμβρίου του 2008 με προκαθορισμένη τιμή τα 160 δολάρια για 9,70 δολάρια ανά μετοχή. Εάν η τιμή υπερβεί τα 160 δολάρια, ο επενδυτής μπορεί να λάβει 160 δολάρια από την πώληση κάθε μετοχής και να "τσεπώσει" άλλα 9,70 δολάρια ανά μετοχή. Εάν η τιμή υποχωρήσει, ο επενδυτής δεν πουλά τις μετοχές, εξασφαλίζει ωστόσο τα 9,70 δολάρια.

Εάν αναλογιστούμε πως σχεδόν το 50% όλων των options δεν εξασκείται, "βολεύει" τους επενδυτές να είναι στην πλευρά των πωλητών, σημειώνει ο Levas, ιδρυτής και υπεύθυνος επενδυτικής στρατηγικής της Olympian Capital Management. Ο ίδιος προσθέτει πως "αυτοί που βγάζουν χρήματα από τα options είναι οι πωλητές".

"Βγάζουν χρήματα είτε πάει καλά η μετοχή, είτε όχι". Οι επενδυτές μπορούν να ασχοληθούν με τα covered calls, μέσω χρηματιστηριακών ή χρηματοοικονομικών συμβούλων, λέει ο Levas.

7. "Short-market" funds

Μία άλλη επιλογή είναι να στραφεί κανείς στις τοποθετήσεις "short". Ένας επενδυτής με "long" θέσεις στη χρηματιστηριακή αγορά μπορεί πάντα να αποκτήσει short funds, δηλαδή "στοιχήματα" πως η συνολική αγορά θα υποχωρήσει. Ο Levas συστήνει στους επενδυτές να ρίξουν μία ματιά στην ποικιλία των διαπραγματεύσιμων αμοιβαίων κεφαλαίων (ETFs) της ProShares, όπως το Short S&P 500, που αποδίδει αντιστρόφως ανάλογα με τον S&P 500. Αμοιβαία κεφάλαια που κάνουν "short-sell" την αγορά, όπως το Prudent Bear Fund (BEARX) ύψους 1,2 δισ. δολαρίων, μπορεί επίσης να αντισταθμίσει τις θέσεις long και να συρρικνώσει το ρίσκο.

8. Μετοχές εταιρειών με είδη πρώτης ανάγκης και υψηλής μερισματικής πολιτικής

Οι επενδυτές θα πρέπει να θυμούνται πως σε περίοδο άνω των πέντε ετών, οι χρηματιστηριακές αγορές είναι ασφαλείς. Εάν δείτε σε περιόδους πενταετίας από το 1926 έως σήμερα, το 90% αυτού του χρόνου δεν παρατηρείται απώλεια κεφαλαίων, τονίζει ο Bergman της Palisades. Συμπληρώνει δε πως "εάν έχει κάποιος το σθένος" να αντέξει τη μεταβλητότητα της επόμενης πενταετίας, τότε να παραμείνει στην χρηματιστηριακή αγορά. Ο κλάδος των ειδών πρώτης ανάγκης ανέκαθεν θεωρείτο ως ασφαλές καταφύγιο, έναντι της ύφεσης, διότι "ασχέτως του τι συμβαίνει πάντα θα είμαστε αναγκασμένοι να φάμε, να πιούμε και να παρ’ ελπίδα να πλυθούμε" αναφέρει ο Bernstein. "Ο κλάδος των ειδών πρώτης ανάγκης έχει την τάση να κρατά περισσότερο τα χρήματα", λέει από τη μεριά του ο Tim Crowe της Anchor Point Capital. Οι Αμερικανοί διαχειριστές κεφαλαίων εξακολουθούν να θεωρούν τον κλάδο "underweighted", σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Merrill Lynch.

Άλλες σχετικά ασφαλείς μετοχές εντός περιβάλλοντος ύφεσης είναι οι εταιρείες που προσφέρουν υψηλές μερισματικές αποδόσεις. Αν και ένα υψηλό μέρισμα δεν εγγυάται την "υγεία" των χρηματοοικονομικών μεγεθών (αρκεί μόνο να αναφερθούμε στη μερισματική απόδοση 12,9% της Wachovia), οι εταιρείες με υψηλά μερίσματα είναι σε γενικές γραμμές λιγότερο ευάλωτες στις διακυμάνσεις. Η State Street Global Advisors προσφέρει ETF (SDY), που αντανακλά την πορεία 60 εταιρειών στον αντίστοιχο δείκτη της Standard & Poor΄s που έχουν αυξήσει το μέρισμα τους τα τελευταία 25 χρόνια (η S&P, όπως άλλωστε και το BusinessWeek, ανήκουν στη The McGraw-Hill Companies (MHP)).

9. Εταιρικά ομόλογα

Ολοένα και περισσότερο "θαρραλέοι" επενδυτές στρέφονται στα εταιρικά ομόλογα, αναζητώντας ασφάλεια, σύμφωνα με τον Tom Hayden της American Reserve Group. Λόγω του διάχυτου φόβου στην αγορά που προκάλεσαν οι απομειώσεις-ρεκόρ από τους μεγάλους χρηματοοικονομικούς ομίλους και η καταβαράθρωση των τιμών των μετοχών, οι τράπεζες υψηλότερης ποιότητα αναγκάστηκαν να καταβάλλουν περισσότερα χρήματα για να δανεισθούν χρήματα. Τράπεζες όπως η Bank of America (BAC) και Wells Fargo (WFC) διαθέτουν επαρκή κεφάλαια και "υψηλή ποιότητα". Ομόλογο της Bank of America λήξεως 2015 διαθέτει αξιολόγηση "A+" από τη Fitch, "AA-" από την S&P και "Aa3" από τη Moody, ενώ φέρει απόδοση 7,9%. "Είναι περισσότερο αμυντική επιλογή από το να διαθέτει κάποιος μετοχές της τράπεζας" λέει ο Hayden.

10. Προνομιούχες μετοχές

Οι επενδυτές που επιθυμούν σταθερή ροή εσόδων, ίσως θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο απόκτησης προνομιούχων μετοχών από ομίλους με καλή ποιότητα πίστωσης. Βέβαια, λόγω των συνθηκών, οι επενδυτές θα πρέπει να δώσουν επιπλέον προσοχή σε στοιχεία, όπως τα αποθεματικά της εταιρείας και οι αξιολογήσεις των ομολόγων της.

Προνομιούχες μετοχές υψηλής διαβάθμισης σε ισχυρές εταιρείες προσφέρουν δύο αμυντικά πλεονεκτήματα, λέει ο Levas. Πρώτον, οι κάτοχοι προνομιούχων μετοχών έχουν προτεραιότητα έναντι των κατόχων κοινών μετοχών στην περίπτωση που η εταιρεία ρευστοποιηθεί ή χρεοκοπήσει. Παράλληλα, "υπάρχει συνεχής σταθερή ροή εσόδων" λέει ο Levas. Επομένως, "όποιος ενδιαφέρεται για σταθερά έσοδα αυτό είναι μία άριστη επιλογή". Στις ΗΠΑ, τα μερίσματα καταβάλλονται είτε μηνιαία, είτε τριμηνιαία. Ο Levas συστήνει προνομιούχες μετοχές από την ασφαλιστική Markel (MKV), καθώς φέρουν απόδοση 7,5% και εμφανίζουν μικρές διακυμάνσεις, παρά την κρίση στις αγορές. Τέλος, η σειρά ομολογιών της φέρει αξιολόγηση "BBB" από την S&P.

Αρθρογράφος: Ricky McRoskey